SANDARSANAM

അധിക നേരമായ് സന്ദര്ശകര്ക്കുള്ള
മുറിയില് മൌനം കുടിച്ചിരിക്കുന്നു നാം
ജനലിനപ്പുറം ജീവിതം പോലെയീ
പകല് വെളിച്ചം പോലിഞ്ഞുപോകുന്നതും
ചിറകു പുട്ടുവാന് കൂട്ടിലെക്ക് ഓറ്മ്മതന്
കിളികളൊക്കെ പറന്നുപോകുന്നതും
ഒരു നിമിഷം മറന്നു പരസ്പരം
മിഴികളില് നമ്മള് നഷ്ട്ടപ്പെടുന്നുവോ
മുറുകിയോ നെഞ്ഞിടിപ്പിന്ടെ താളവും
നിറയെ സംഗീതമുള്ള നിശ്വാസവും
..............................................
...............................................
ചിറകു നിറ്ത്തുവാനാകാതെ തൊണ്ടയില്
പിടയുകയാണൊരെകാന്ത രോദനം
സ്മരണ തന് ദൂര സാഗരം തെടിയെന്
ഹൃദയ രേഖകള് നീളുന്നു പിന്നെയും
കനക മൈലന്ചി നീരില് തുടുത്ത
നിന് വിരല് തൊടുമ്പോള് കിനാവ് ചുരന്നതും
നെടിയ കണ്ണിലെ കൃഷ്ണകാന്തങ്ങള് തന്
കിരണമേറ്റെന്റ്റെ ചില്ലകള് പൂത്തതും
മറവില് മാഞ്ഞു പോയ നിന് കുങ്കുമ
തരി പുരണ്ട ചിദംബര സന്ധ്യകള്
..............................................
..............................................
................................................
................................................
ചില നിമിഷത്തില് യേകാന്ദമാം പ്രാണന്
അലയുമാര്ത്തനായ് ഭുതായനങ്ങളില്
ഇരുളില് അപ്പോള് ഉദിക്കുന്നു നിന് മുഖം
കരുണമാം ജനനാന്തര സ്വാന്ദ്വനം
നിരമിഴിനീരില് മുങ്ങും തുളസിതന്
കതിര് പോലുടന് ശുദ്ധനാകുന്നു ഞാന്
അരുത് ചൊല്ലുവാന് നന്ദി കരച്ചിലിന്
അഴിമുഖം നമ്മള് കാണാതിരിക്കുക
സമയമാകുന്നു പോകുവാന് രാത്രി തന് നിഴലുകള്
നമ്മള് പണ്ടേ പിരിഞ്ഞവര് .


BALACHANDRAN CHULLIKKADU